No i znowu w Bauguo. No i znowu greg

To byly bardzo dlugie 2 dni tulaczki po niezliczonych tysiacach schodow. To znaczy jeden podroznik zostawil w Teddy Bearze info na scianie, ze jest ich cos ponad 65 tysiecy, bo policzyl wszystkie i ja mu swiecie wierze. Stawiam nawet, ze zanizyl o kilkanascie procent.

Pogoda, ktora z poczatku nie zapowiadala sie dobrze nagle naprawila sie. Ja sobie to tlumacze jako cud ilosciowy, rozrozniajac dwa rodzaje: jakosciowe, kiedy ludzie wymodla sobie cos i ilosciowe kiedy bez modlenia odwiedza kilkadziesiat roznych swiatyn

Droga na gore byla lepsza niz moglbym z poczatku przypuszczac, bo spodziewalem sie tysiecy pielgrzymow i turystow na trasie, podczas gdy nie bylo prawie nikogo. Przeszlismy dobre kilkadziesiat kilometrow wsrod lasow, swiatyn i malp (ktore dla mnie wygladaly jak gibony, moze nawet to byly gibony). Sprawa z malpami wyglada tak, ze sa bardzo mile dopoki nie zobacza, ze ktos niesie jedzenie. Szczytem przygody jest przespacerowanie sie po tej dzungli z reklamowka w rece, moze byc nawet pusta. Na nas skoczyly tylko raz, dokladnie na Michala po butelke, poza tym stosowalismy sprawdzony sposob: w jednej rece bardzo gruba bambusowa laska, a w drugiej kamien. Dzialalo

Pierwszy nocleg 2h od szczytu w buddyjskim klasztorze, nieco opustoszalym w dosc ascetycznej celi, wczesniej zagarnelismy miche ryzu do reklamowki wzbudzajac konsternacje w restauracji (bylo juz tak pozno, ze nie dalo sie juz nic kupic). Rano szybka wspinaczka i niewiarygodny wschod slonca nad morzem chmur. Jeden z cudow Emei Shan, jak powiadaja tutejsi.

Pozniej zejscie, droga duzo dluzsza, ale jakze ciekawa. Smialo moge powiedziec, ze krajobraz, przez ktory schodzilismy byl jednym z najlepszych krajobrazow gorskich jakie dane mi bylo ogladac.

Jutro ruszamy do Chengdu, zeby wsiasc w pociag do Xi’anu gdzie bedziemy zwiedzac starozytna fabryke terakoty, podobno cala armie wyprodukowali.

Ponizej jak zwykle przekaz wizualny, czyli co udalo mi sie zarejestrowac moim fotoaparatem.

Po drodze spotykalismy rozne zwierzeta:

… i roznych ludzi …

Droga byla czasami dosc monotonna:

… ale widoki wynagradzaly ….

Spotkalismy wielu przyjaciol…

I robilo sie coraz mroczniej:

Na noc wybralismy dosc ciekawe miejsce:

Tylko po to, zeby z rana zobaczyc Emei Shan, tak jak go sie powinno ogladac:

Powrot tez byl dosc spektakularny:

This entry was posted on Monday, October 9th, 2006 at 1:23 pm and is filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.